حرف های گفتنی و نگفتنی ناتمام
چه زود خسته می شوم.
کیبورد خسته و سیه روی و کثیف
اینترش خراب - دیلیتش خراب - و همه دکمه ها اند را نشانه می روند.
اینجا صفحه ای است پر از نوشته هایی برای گفتن، خواندن و در پس هر نوشته اتفاقی هست، خاطره ای، فکری و حسی. روزانه هامان با همین ها شکل میگیرند.
نواحی اشک
در نواحی اشک هایت
مرا به میهمانی معصومیتت
مرا به میهمانی چشمه های شور
مرا به میهمانی گدازه های عشق
مرا به آن طرف به این طرف
به هر طرف که اشک ها روند ... ببر.
مرا به میهمانی معصومیتت
مرا به میهمانی چشمه های شور
مرا به میهمانی گدازه های عشق
مرا به آن طرف به این طرف
به هر طرف که اشک ها روند ... ببر.
درد سینه
وقتی دردی درون سینه ات است
و میخواهی حفظش میکنی دردش به اندازه همان درد است.
ولی وقتی نمی توانی حفظش کنی
ولی وقتی نمی توانی حفظش کنی
دردش دو برابر می شود.
تکرار همیشگی
بعضی وقت ها،
فقط کافیه بدونی چه باید بکنی.
نیاز نیست مقدماتش فراهم باشه،
نیاز نیست پول داشت باشی،
یا نیرو داشته باشی.
فقط کافیه بدونی چی کار باید بکنی،
تا از سردرگمی در بیای.
فقط کافیه بدونی چه باید بکنی.
نیاز نیست مقدماتش فراهم باشه،
نیاز نیست پول داشت باشی،
یا نیرو داشته باشی.
فقط کافیه بدونی چی کار باید بکنی،
تا از سردرگمی در بیای.
روزها
بیشتر روزهای سال عادی هستند.
شروع میشن و تمام میشن …
بدون هیچ خاطره ماندگاری که شکل بگیره.
این روزها ارتباطی با مسیر زندگی ندارن.
امروز 58 امین روز 365 روز ساله.
روزها را ما می سازیم.
اشتراک در:
پستها (Atom)